novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit heredem universorum, per quem fecit et sæcula:
qui cum sit splendor gloriæ, et figura substantiæ eius, portansque omnia verbo virtutis suæ, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram maiestatis in excelsis:
tanto melior Angelis effectus, quanto differentius præ illis nomen hereditavit.
Cui enim dixit aliquando Angelorum: Filius meus es tu, ego hodie genui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium?
Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terræ, dicit: Et adorent eum omnes Angeli Dei.
Et ad Angelos quidem dicit: Qui facit Angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.
Ad filium autem: Thronus tuus Deus in sæculum sæculi: virga æquitatis, virga regni tui.
Dilexisti iustitiam, et odisti iniquitatem: propterea unxit te Deus, Deus tuus oleo exultationis præ participibus tuis.
Et: Tu in principio Domine terram fundasti: et opera manuum tuarum sunt cæli.
Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent:
et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur: tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
Ad quem autem Angelorum dixit aliquando: Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui hereditatem capient salutis?