Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.
Sanctis, qui sunt in terra eius, mirificavit omnes voluntates meas in eis.
Multiplicatæ sunt infirmitates eorum: postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus: nec memor ero nominum eorum per labia mea.
Dominus pars hereditatis meæ, et calicis mei: tu es, qui restitues hereditatem meam mihi.
Funes ceciderunt mihi in præclaris: etenim hereditas mea præclara est mihi.
Benedicam Dominum, qui tribuit mihi intellectum: insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.
Providebam Dominum in conspectu meo semper: quoniam a dextris est mihi, ne commovear.
Propter hoc lætatum est cor meum, et exultavit lingua mea: insuper et caro mea requiescet in spe.
Quoniam non derelinques animam meam in inferno: nec dabis sanctum tuum videre corruptionem.
Notas mihi fecisti vias vitæ, adimplebis me lætitia cum vultu tuo: delectationes in dextera tua usque in finem.