Audite hæc omnes Gentes: auribus percipite omnes, qui habitatis orbem:
Quique terrigenæ, et filii hominum: simul in unum dives et pauper.
Os meum loquetur sapientiam: et meditatio cordis mei prudentiam.
Inclinabo in parabolam aurem meam: aperiam in psalterio propositionem meam.
Cur timebo in die mala? iniquitas calcanei mei circumdabit me:
Qui confidunt in virtute sua: et in multitudine divitiarum suarum gloriantur.
Frater non redimit, redimet homo: non dabit Deo placationem suam.
Et pretium redemptionis animæ suæ: et laborabit in æternum,
et vivet adhuc in finem.
Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes: simul insipiens, et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas:
et sepulchra eorum domus illorum in æternum. Tabernacula eorum in progenie, et progenie: vocaverunt nomina sua in terris suis.
Et homo, cum in honore esset, non intellexit: comparatus est iumentis insipientibus, et similis factus est illis.
Hæc via illorum scandalum ipsis: et postea in ore suo complacebunt.
Sicut oves in inferno positi sunt: mors depascet eos. Et dominabuntur eorum iusti in matutino: et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.
Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me.
Ne timueris cum dives factus fuerit homo: et cum multiplicata fuerit gloria domus eius.
Quoniam cum interierit, non sumet omnia: neque descendet cum eo gloria eius.
Quia anima eius in vita ipsius benedicetur: confitebitur tibi cum benefeceris ei.
Introibit usque in progenies patrum suorum: et usque in æternum non videbit lumen.
Homo, cum in honore esset, non intellexit: comparatus est iumentis insipientibus, et similis factus est illis.