ex Sion species decoris eius.
Deus manifeste veniet: Deus noster et non silebit. Ignis in conspectu eius exardescet: et in circuitu eius tempestas valida.
Advocabit cælum desursum: et terram discernere populum suum.
Congregate illi sanctos eius: qui ordinant testamentum eius super sacrificia.
Et annunciabunt cæli iustitiam eius: quoniam Deus iudex est.
Audi populus meus, et loquar: Israel, et testificabor tibi: Deus Deus tuus ego sum.
Non in sacrificiis tuis arguam te: holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.
Non accipiam de domo tua vitulos: neque de gregibus tuis hircos.
Quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum, iumenta in montibus et boves.
Cognovi omnia volatilia cæli: et pulchritudo agri mecum est.
Si esuriero, non dicam tibi: meus est enim orbis terræ, et plenitudo eius.
Numquid manducabo carnes taurorum? aut sanguinem hircorum potabo?
Immola Deo sacrificium laudis: et redde Altissimo vota tua.
Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me.
Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras iustitias meas, et assumis testamentum meum per os tuum?
Tu vero odisti disciplinam: et proiecisti sermones meos retrorsum:
Si videbas furem, currebas cum eo: et cum adulteris portionem tuam ponebas.
Os tuum abundavit malitia: et lingua tua concinnabat dolos.
Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum:
hæc fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis: arguam te, et statuam contra faciem tuam.
Intelligite hæc qui obliviscimini Deum: nequando rapiat, et non sit qui eripiat.
Sacrificium laudis honorificabit me: et illic iter, quo ostendam illi salutare Dei.