cum succendit Mesopotamiam Syriæ, et Sobal, et convertit Ioab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.
Deus repulisti nos, et destruxisti nos: iratus es, et misertus es nobis.
Commovisti terram, et conturbasti eam: sana contritiones eius, quia commota est.
Ostendisti populo tuo dura: potasti nos vino compunctionis.
Dedisti metuentibus te significationem: ut fugiant a facie arcus: Ut liberentur dilecti tui:
salvum fac dextera tua, et exaudi me.
Deus locutus est in sancto suo: Lætabor, et partibor Sichimam: et convallem tabernaculorum metibor.
Meus est Galaad, et meus est Manasses: et Ephraim fortitudo capitis mei. Iuda rex meus:
Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum: mihi alienigenæ subditi sunt.
Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumæam?
Nonne tu Deus, qui repulisti nos: et non egredieris Deus in virtutibus nostris?
Da nobis auxilium de tribulatione: quia vana salus hominis.
In Deo faciemus virtutem: et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.